Timawa

Ang timawa ay kabilang sa tatlong grupong panlipunan ng mga katutubong Pilipino bago pa man mag-umpisa ang panahon ng kolonya ng mga mananakop na Español.

Ang mga timawa ay ang kumakatawan sa panggitnang uri sa lipunan, nasa pagitan ng datu at maharlika at ng mga alipin. Sila rin ang may maraming bilang na miyembre ng mga barangay. Tinatawag din silang timagua sa ibang ulat ng mga Español.

Sila ay malalayang mamamayan na hindi nagbabayad ng buwis sa kanilang datu. Kapalit ng pribilehiyong ito, nag-aalay sila sa datu ng mga serbisyo tulad ng pagtatayo ng bahay, paggaod ng bangka, at pakikidigma.

Basahin: Mestizo

Bilang kapalit naman ng serbisyong kanilang inaalay sa mga datu, nakakatanggap din sila ng proteksiyon laban sa mga kaaway at tulong gaya ng pagkakataong lumahok sa kalakalan, manghiram o magpautang ng pera.

Bagama’t nasa ilalim sila ng kapangyarihan at proteksiyon ng isang datu, malaya pa rin ang isang timawa na mamili ng amo na kaniyang pagsisilbihan. Bilang kapalit ay kailangang bayaran ng timawa ang iiwanan niyang datu bago siya tuluyang lumipat ng pagsisilbihan.

Sinasabing nagmula ang nasabing mga timawa sa mga anak ng datu at ng kaniyang mga timawang asawa at alipin. Ang iba naman ay mga dating alipin na pinalaya o matitimawa sa pamamagitan ng paninilbihan o pagbayad ng ginto sa kanilang amo.

Gayunpaman, sa wika ngayon ay nagbago ang kahulugan ng timawa, pang-uri ito sa kasalukuyan para sa tao na matakaw at parang gutom na gutom.

Marahil bunga ito ng pangyayari noong panahon ng Español, na nalansag ang sinaunang kaayusang panlipunan. Sa pangyayaring ito, nawalan ng halaga at hanapbuhay ang mga timawa at naging pagkainin ng lipunan.

Basahin din: Mga Taong Tabon
Kasaysayan ng Pilipinas

ADVERTISEMENT
loading...